Het is begonnen!

Vrijdag 9 juni 2023 23:00. Het is begonnen! Gisteren zijn de Nederlanderse afgevaardigden gearriveerd en vanavond na het ontbijt was er gelegenheid voor registratie. Naast de General Assembly zijn er ook de conventies van de jongerenorganisatie binnen de kerk (NJI), de zendingsorganisatie (NMI) en de organisatie die verantwoordelijk is voor onderwijs en discipelschap (NDI, of wat wij voorheen RCL noemden). Deze drie organisaties hebben een zelfstandige structuur en regelen ook op mondiaal niveau hun eigen zaken. In de middag zijn hun bijeenkomsten begonnen. Deze bijeenkomsten zijn informatief en inspirerend naast enkele zakelijke dingen waarover gestemd moet worden.

In het complex is er ook een grote exhibitiehal waar elke regio zichzelf presenteert en de mensen informeert over de kerk in hun werelddeel (Eurazië heeft van hun toegewezen plek een soort koffiehuis gemaakt). Op deze wijze kunnen de bezoekers een goed overzicht krijgen van wat de kerk doet in alle continenten. In een ander gedeelte van de hal staan alle Nazarener scholen met een stand. Voor de Amerikaanse Nazarener universiteiten is dit ook een gelegenheid om toekomstige studenten warm te maken voor hun school. Verder zijn er nog allerlei andere organisaties die ook een stand hebben. De grootse ruimte wordt ingenomen door de Foundry, de Nazarener uitgeverij die daar veel van haar boeken en met name nieuwe publicaties verkoopt. Deze exhibitiehal functioneert als een marktplaats waar de mensen zich laten informeren en anderen ontmoeten. Toen ik vanmiddag even snel een kijkje ging nemen kwam ik zo veel mensen tegen die ik al zo lang niet gezien had waardoor ik mijn doel om even rond te neuzen niet gerealiseerd heb.

Een andere mogelijkheid voor alle bezoekers is om allerlei workshops te bezoeken over een veelheid van onderwerpen. Ik hoorde van de Nederlanders dat zijn één bij een presentatie van Tom Noble is geweest van zijn nieuwe dogmatiek, en een ander bij een presentatie van een boek over de accountability groepen van Wesley en hoe je die vandaag kan toepassen. Stephen Overduin en ik moesten zelf een workshop geven. Er was ons gevraagd om te delen over hoe wij in Europa en specifiek Nederland vorm geven aan het begeleiden van kandidaten op weg naar ordinatie.

Hoe gaat het er verder aan toe tijdens zo’n conventie? Het conventiecentrum in Indianapolis waar de General Assembly gehouden wordt is omringd door een veelheid van hotels op loopafstand. Vervoer naar en van het complex is dus niet nodig, en de temperatuur is heerlijk waardoor het wandelen buiten zeer aangenaam is, helemaal als het in het complex door de airco vaak te koud is geweest voor ons Europeanen. Bij de registratie hebben alle afgevaardigden een soort creditcard gekregen met een bepaald bedrag erop om bij eetstandjes in het complex of restaurants buiten het complex wat te eten, of om wat eten te kopen in een supermarkt. Na onze workshop gingen Stephen en ik iets eten in het foodcourt van een winkelcentrum naast het conferentiecentrum. We stonden daar in de rij met een gepensioneerd Nazarener echtpaar uit Upstate New York dat na hun pensioen op vele plekken als vrijwilligers gewerkt had. Zo ontstaan er overal spontane gesprekjes tussen mensen.

Ook buiten het complex zijn de Nazareners te herkennen aan hun naambadge. Daar staat met grote letters je voornaam op en je achternaam in een kleinere print. Voor mij is het heerlijk omdat ik niet altijd de gezichten van mensen herken die mij wel heel hartelijk begroeten of niet direct op hun naam kan komen. Even een snelle blik naar hun naamkaartje en dan ben ik geholpen. Ook zie ik mensen naar mij en mijn naamkaartje kijken met een blik van ‘ken ik jou?’ Om zo “bekeken” te worden vind ik niet erg want ik doe het zelf ook. Ik stuurde Wilma thuis een foto met de woorden “herken je deze mensen?’ en door de fotot uit te vergroten kon ze één van de drie herkennen aan het naamkaartje. Deze naamkaarten zijn verplicht voor iedereen. Dit vanwege de veiligheid. Iedereen moet zich registreren, ook een dag bezoeker, en zonder naambadge kom je niet binnen.

Avonds was de eerste dienst. Traditioneel is dat altijd de dienst waarin de vlaggen van alle landen in een optocht worden binnen gebracht. Een beetje een Olympische spelen idee. Ank Verhoeven was de vlaggendrager voor Nederland. De diensten worden in een grote zaal gehouden met enorme grote schermen om de tekst van de liederen te zien alsook de muzikanten en sprekers. De muziek is van hoge kwaliteit met geweldige zangers en de liederen worden voornamelijk in het Engels gezongen met afwisselend andere talen. Vanavond was er ook een video met een getuigenis van iemand die allerlei kerken in de West Sahel in Afrika had gesticht. Er zijn in totaal 6 van dergelijke diensten en in elke dienst gaat steeds één van de zes algemene kerkleiders voor. Vanavond was het Eugenio Duarte, die samen met David Graves op deze vergadering met pensioen gaat. We gaan volgende week twee anderen voor hen kiezen.

Na afloop kwam ik in de lobby van het hotel de andere Nederlanders tegen die ik nog niet ontmoet had en we stonden daar nog een beetje na te praten en ervaringen uit te wisselen. Erg laat maakte ik het niet want ik wilde dit blog nog schrijven en morgenochtend om 8 uur beginnen de commissievergaderingen. Amerikanen houden er van om vroeg te beginnen. Wij Nederlanders houden ervan om avonds nog even na te praten en te blijven hangen in de lobby.

In KvdN Beweegt van zaterdag 1o juni staan nog wat foto’s van deze eerste dag.