Voorbesprekingen in de commissies

Zondag 11 juni 14:00. Gisterenavond kwam ik na een lange en volle dag om 23:00 terug op mijn hotelkamer en had geen puf meer om nog iets te schrijven. De zaterdag begon met een commissievergadering van 08:00 tot 12:00 met slechts een korte pauze van 10-15 minuten. Alle moties die op de General Assembly behandeld moeten worden zijn opgedeeld in verschillende gebieden. Special Judicial gaat o.a. over de resoluties die met de geloofsartikelen te maken hebben, Christian Action over uitspraken rondom ethiek, District Program over zaken betreffende de organisatie in het district. Alle leden van de vergadering zijn ingedeeld in een commissie om deze resoluties voor te bespreken. De commissie kan een resolutie aanpassen, aannemen of afwijzen. Wordt een resolutie met 2/3 meerderheid afgewezen dan wordt die resolutie niet meer behandeld op de plenaire vergadering. In de vergadertaal van Robert’s Rules of Order wordt dan gezegd: “The resolution dies in the committee.” Wordt een resolutie met meer dan 2/3 meerderheid aangenomen dan kan de plenaire vergadering geen wijzigingen meer maken in de tekst. Dan is het slechts een “up or down vote.” Dan kan er alleen maar gedebatteerd worden over voor of tegen. Dit helpt om op een effectieve manier 124 resoluties af te handelen.

Ik zat in de commissie Christian Education and Ministry, en wij moesten 22 resoluties bespreken. Sommige gingen over kleine aanpassingen van bepaalde regels in het Handboek. Vaak gaat het dan over aanpassingen van bepaalde regelgeving die in de praktijk niet werkt, of oplossingen van een problemen waar districten tegenaan gelopen zijn. Andere resoluties zijn inhoudelijk best ingrijpend. Zo was er een resolutie die weer terug wil naar alleen de ordinatie van oudsten (elders) en de ordinatie van deacons niet wil voorzetten omdat in de praktijk die als tweederangs ordinatie wordt ervaren. In Nederland is dit geen probleem omdat wij geen deacons ordineren, maar in andere districten ligt dit gevoelig. Een dergelijk ingrijpend besluit vergt dan best wat meer studie. Onze commissie heeft dan ook deze resolutie verwezen naar een internationale studiegroep. Met betrekking tot een resolutie over aanvullende regelgeving over wie huwelijksinzegeningen in de KvdN mag voltrekken hadden we zo veel verschillende aanpassingen besproken en steeds weer afgewezen dat de conclusie van de commissie was dat dit geen goede resolutie was. Deze werd dan ook met 2/3 weggestemd en dat is dan het einde van het voorstel.

Als ik in zo’n commissie zit worstel ik vaak met wat nu echt belangrijk is. Wij Nederlanders hebben in het algemeen de houding dat je in veel situaties de regels soms wat moet aanpassen aan afwijkende omstandigheden, maar wel in de geest van de regel moet handelen. In andere landen gaan ze er anders mee om, daar worden de regels letterlijker toegepast, en indien nodig nader uitgewerkt met nog meer gedetailleerde regels. Vaak vind ik persoonlijk nadere aanvulling niet nodig, maar ook ik moet erkennen dat het hebben van relevante regels waar je op kunt terugvallen vaak veel gedoe voorkomt. Ik zoek dus steeds naar de middenweg en de balans. Soms denk ik, hier gaan we toch niets mee doen in Nederland en laat het wat aan me voorbij gaan, en bij andere resoluties heb ik een welgevormde mening vanuit de praktijk en doe dan ook mijn zegje in de commissie. Omdat ik al enkele keren in deze commissie heb gezeten, en omdat ik vanuit mijn EuNC jaren, en ook nu weer in de regio veel met onderwijs en de praktijk van de bediening heb te maken, heb ik op dit gebied wel een bepaalde expertise en mening ontwikkeld, die ik inzet voor het welzijn van onze kerk.

Wat mij verder opviel in de commissievergadering was dat de mensen die het meeste het woord voerden uit Amerika en Europa kwamen, plus enkele Spaans sprekenden. Deze laatsten hadden het extra zwaar omdat zij van simultaan vertaling afhankelijk waren, en als zij iets wilden zeggen een vertaler nodig hadden om met de rest te communiceren. Het debat werd dus grotendeels gevoerd door de blanke afgevaardigden uit de Westerse wereld. Als je dan bedenkt dat de KvdN het grootst is in het Afrikaanse continent is dan was het jammer dat hun ervaring in het gesprek niet meegenomen kon worden. Om echt een internationale kerk te zijn en weg te komen uit een Westerse dominantie is enorm moeilijk en een lange weg.

Het was bijna 12 uur toen we onze laatste resolutie behandeld hadden. Daar was iedereen heel blij om omdat we anders in de middag weer verder hadden moeten vergaderen. Dit was wel nodig voor de Christian Action commissie waarin Stephen Overduin ons vertegenwoordigt. Daar was veel tijd nodig voor een resolutie (CA705) die een aantal wijzigingen wil aanbrengen in onze positie over huwelijk en menselijke seksualiteit. Wat ik hoorde was dat de commissie na een lang debat die resolutie heeft aangepast. Deze zal dus in aangepaste vorm aan de vergadering worden voorgelegd. In het debat merk je dat net als in vele andere kerkelijke gemeenschappen de meningen over menselijke seksualiteit en gender heel divers zijn. De vrees voor verdergaande polarisatie zoals bijvoorbeeld in de United Methodist kerk in Amerika is een thema dat in veel gesprekken terug keert. Ik ging met een goede Amerikaanse vriend uit eten en bijna ons hele gesprek ging hierover. Wat ik dan hoor vind ik wel zorgwekkend. Velen bidden dat de Geest van bezonnenheid en liefde het zal winnen van het doordrukken van eigen visies. Straks zal na elk debat in de plenaire vergadering, waarin slechts een klein deel van de mensen het woord voert, de gehele vergadering een besluit moeten nemen. Elke afgevaardigde zal dan een keuze moeten maken, ben ik voor of tegen. En hoe bepaalde besluiten gaan uitvallen valt niet te voorspellen. Gebed voor wijsheid en inzicht is zeker op zijn plaats voor de komende dagen. Bid je deze week met mij mee voor alle afgevaardigden?

Alle ingediende resoluties kan je vinden op https://gadocs.nazarene.org/index.php/s/Resolutions-EN.